คน คุ้น คน

โดย โอสธี

“ขอโทษนะครับ คุณเคยเกี่ยวข้องกับโรงเรียนพิมลวิทย์
มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ บริษัทคิงคองโคฟิล์ม
ร้านป็อปบาร์สาขาประชาชื่น เว็บไซต์เมล่อนออนไลน์ดอทคอม
แล้วก็สำนักงานป้องกันและปราบปรามการฟอกเงินบ้างหรือเปล่าครับ”

ผมใช้ช่วงเวลาที่เธอคุยโทรศัพท์มือถือรวบรวมความกล้า
จนเธอวางสายจึงยิงคำถามสำคัญ
ผมกำลังเดินเล่นรอบสยามสแควร์
สวนทางกับผู้หญิงคนหนึ่งหน้าร้านโดนัท เธอตาโต ผิวขาว
หน้ากลมเหมือนพระจันทร์วันเพ็ญ ผมยาวหยักศกรวบไว้หลวมๆ
มีจุดสังเกตเป็นไฝเม็ดเล็กสีช็อกโกแลตบนปลายจมูก
บุคลิกทะมัดทะแมงอย่างสาวทำงานยุคใหม่ ความคุ้นหน้าทำให้ผมชะงักเท้า
อ้าปากเพื่อเอ่ยคำทักทาย แต่ปากกลับอ้าค้างโดยไม่มีเสียงเล็ดลอดออกมา
ใครเห็นเข้าอาจเข้าใจว่าผมตะลึงกับความงาม
ทั้งที่เธอน่ารักเพียงระดับธรรมดาถ้าวัดตามมาตรฐานสิ่งมีชีวิตย่านสยามสแควร์

ผมจำชื่อเธอไม่ได้เลย ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเราเคยรู้จักกันตอนไหน
แต่ผมมั่นใจว่าเคยพบเธอมาก่อน คล้ายได้ยินเพลงคุ้นหูแต่นึกชื่อไม่ออก
มันชวนหงุดหงิดจนต้องทำทุกอย่างเพื่อไขข้อข้องใจ
ผมจึงเรียบเรียงคำถามชุดดังกล่าวเพื่อหาเบาะแส อาจฟังดูโรคจิตอยู่สักหน่อย
แต่ผมคิดว่ามันตรงประเด็นที่สุดแล้ว
แค่เธอตอบว่าไม่เพียงคำเดียวผมจะเดินจากไปอย่างคนแปลกหน้า

“อะไรนะคะ”

เธอยกแฟ้มเอกสารที่ถืออยู่ขึ้นมาทาบหน้าอก
แต่ไม่ได้ถอยหนี ผมฉวยโอกาสสืบสวนต่อ

“ผมคิดว่าเราเคยรู้จักกัน แต่ผมนึกไม่ออกว่าเมื่อไหร่ หรือที่ไหน”

“สงสัยคุณคงจำคนผิด”

เธอส่งยิ้มอย่างสุภาพ

เรื่องอาจจบลงตรงนี้ ถ้าไม่บังเอิญมีชายร่างใหญ่คนหนึ่งเดินผ่านมา
เขาชื่อพี่น้อย ผมรู้จักเขาตอนทำละครเวทีช่วงเรียนมหาวิทยาลัย
เราไม่สนิทกันมาก แค่พอจำหน้าไว้ทักทายกัน
ผมกำลังจะยกมือไหว้ แต่เขากลับชิงทักก่อน

“เป็นไงบ้างโจ้ ไม่ได้เจอตั้งนาน”

สงสัยพี่น้อยจะมีอาการความจำชำรุดเช่นกัน ผมชื่อโอ ไม่ได้ชื่อโจ้

“สบายดีค่ะพี่น้อย”
เสียงจากสาวที่ยืนอยู่ตรงหน้าดังขึ้น
ผมจึงรู้ว่าเธอต่างหากที่ชื่อโจ้ และเธอก็รู้จักกับพี่น้อยด้วย
ต้องสารภาพตามตรงว่าผมไม่คุ้นกับผู้หญิงชื่อโจ้เลย

“แล้วโจ้รู้จักกับโอด้วยเหรอ”

พี่น้อยยิ้มเจ้าเล่ห์ คงจะคิดว่าเราสองคนเป็นแฟนกัน
ยังไม่ทันได้อธิบายแกก็ขอตัวไปพบลูกค้าที่นัดไว้

“ตลกดีนะคะ อย่างกับทฤษฎีเควิน เบค่อนเลย”

โจ้พูดถึงทฤษฎีที่เชื่อกันมาหลายสิบปีแล้วว่า
ถ้าสืบสาวเครือข่ายคนรู้จักไปสักหกขั้น รับรองว่าคนทั้งโลกล้วนเกี่ยวพันกันแน่
ต่อมามีกลุ่มนักศึกษาว่างงานประยุกต์ทฤษฎีนี้เข้ากับวงการบันเทิง
พวกเขาพบว่าเมื่อใช้เควิน เบค่อนเป็นจุดศูนย์กลาง
จะสามารถเชื่อมโยงดาราทั่วจักวาลฮอลลีวู้ดได้ในหกขั้นเหมือนกัน
สมมุติว่าเราอยากจะเชื่อมโยงสองนักบู๊เอเชียอย่างเฉินหลง กับจาพนม ยีรัมน์ เราก็จะเริ่มต้นว่า
เฉินหลงเคยแสดงหนังเรื่อง อะราวด์ เดอะ เวิรล์ด อิน เอตตี้เดยส์ ที่มีอาร์โนลด์เป็นดารารับเชิญ
อาร์โนลด์เคยแสดงหนังเรื่อง โททัลรีคอล กับชารอน สโตน
ส่วนชารอนก็เคยเล่นเรื่อง ฮีเซด,ชีเซด กับเควิน เบค่อน
เบค่อนเคยรับบทเป็นผู้คุมจอมโฉดที่ทารุณแบรด พิตต์ในเรื่อง สลีปเปอร์
แบรด พิตต์เป็นเทพนักรบอิคาลิสในภาพยนตร์เรื่อง ทรอย โดยมีอสูรร่างยักษ์นาธาน โจนส์ร่วมแสดง
และสุดท้ายนาธาน โจนส์คือคู่ปรับของจาพนม ยีรัมน์ พระเอก ต้มยำกุ้ง
เพราะฉะนั้นเราจึงเชื่อมโยงสองนักบู๊อย่างเฉินหลงและจาพนมได้
โดยทั้งสองคนไม่เคยแสดงหนังร่วมกันเลย

ส่วนที่เมืองไทยเราอาจมีพี่น้อยเป็นจุดศูนย์กลางก็ได้ ใครจะไปรู้

“คุณโอ โจ้มีเวลาว่างประมาณครึ่งชั่วโมง เราไปหาที่นั่งคุยกันมั้ย”
 
ผมประหลาดใจแต่ไม่ปฏิเสธ
เราเคลื่อนย้ายไปร้านกาแฟในมุมหนึ่งของสยามสแควร์
เป็นร้านที่ผมเดินผ่านบ่อยแต่ไม่เคยเข้าสักที
เพราะมันดูดีเกินกว่าจะเข้าไปนั่งดื่มกาแฟคนเดียว

“แปลกดีนะ โจ้ไม่คุ้นหน้าคุณเลย แต่กลับรู้สึกว่าเคยรู้จักคนชื่อโอ”

เมื่อได้เครื่องดื่ม เราก็เริ่มแลกเปลี่ยนอัตชีวประวัติฉบับย่อ
บรรพบุรุษของผมมาจากภาคตะวันออก ส่วนต้นตระกูลเธอมาจากซัวเถา
บ้านเธออยู่เยาวราช ส่วนบ้านผมอยู่ฝั่งธน
เธออยู่โรงเรียนสตรีวิทย์ ส่วนผมเรียนสวนกุหลาบ
ถึงโรงเรียนจะตั้งอยู่ไม่ห่าง
แต่สมัยนั้นผมขี้อายจนไม่มีเพื่อนต่างเพศแม้แต่คนเดียว

พอจบชั้นมัธยมศึกษาเธอไปเรียนต่อที่ออสเตรเลีย
ส่วนผมเข้ามหาวิทยาลัยละแวกบางเขน
หลังเรียนจบผมมีอาชีพจิปาถะตามหน่วยงานที่อยู่ในคำถามตอนต้น
ส่วนเธอเข้าทำงานที่บริษัทเงินทุนหลักทรัพย์แห่งหนึ่ง
เธอรู้จักกับพี่น้อยเพราะแกไปจัดงานปีใหม่ให้บริษัทนั้น
สรุปว่าเส้นทางชีวิตสายหลักของเราไม่เคยบรรจบกันเลย

แต่ผมกับโจ้กลับมีสายใยบางๆ ที่เชื่อมกันอยู่บ้าง
เราเคยอยู่ในคอนเสิร์ตของวงดนตรีจากอังกฤษที่มาจัดในเมืองไทยหลายครั้ง เราชอบไปดูหนังที่เฮาส์รามา
เพราะที่นั่นไม่มีพ่อแม่พาเด็กตัวเล็กตัวน้อยมาส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าวในโรงหนัง
เรามีปัญหาในการรับประทานอาหารนอกบ้าน เพราะเราต่างชอบก๋วยเตี๋ยวเนื้อวัว
แต่ในยุคนี้หาเพื่อนกินเนื้อยากเย็นขึ้นทุกที

ยิ่งได้คุยกันผมก็อยากจะมานั่งดื่มกาแฟกับเธอบ่อยๆ
อยากไปเบียดเสียดฝูงชนในคอนเสิร์ตกับเธอ
อยากพาเธอตระเวณชิมร้านก๋วยเตี๋ยวเนื้อเจ้าดัง
และอยากนั่งเก้าอี้ติดกันในโรงหนังรอบดึก

ไม่รู้ว่าเธอจะคิดเหมือนผมหรือเปล่า ไม่กล้าถามด้วย
แต่ถ้าผมสามารถยืนยันว่าเราเคยรู้จักกันมาก่อน
บางทีความสัมพันธ์ของเราอาจอายุยืนยาวขึ้น

เนื่องจากเคยฝึกสมาธิมาบ้าง ผมจึงขอหยุดสนทนาสักครู่ แล้วหลับตา ตั้งสติกำหนดลมหายใจ
พยายามเพ่งจิตไปที่ความทรงจำมหาศาลในสมองขนาดกะทัดรัด ผมต้องหาเธอให้พบให้ได้

“เป็นอะไรหรือเปล่าคะ”

เสียงของโจ้แทรกเข้ามาในภวังค์ มันปลุกความทรงจำเรื่องหนึ่งให้มีชีวิต
ผมรู้สึกเหมือนจิตหลุดจากร่าง ล่องลอยไปยังสถานที่งดงาม
มีเสียงหัวเราะ มีแสงแดดอบอุ่น และมีโจ้อยู่ด้วย ผมรู้แล้วว่าเราเคยพบกันที่ไหน

“เฮ้ย มดเกาะเต็มเลยว่ะ”

มือหนาหนักตบไหล่ผมจากด้านหลัง ผมสะดุ้งเฮือก
พี่น้อยนั่นเอง ไม่รู้ว่าเขาโผล่มาจากไหน
แต่การขัดจังหวะทำให้คำพูดที่คิดไว้กระจัดกระจายหมดสิ้น
เหมือนเวลาถูกเพื่อนพูดแทรกแล้วลืมไปเลยว่าเรากำลังจะพูดอะไร

พี่น้อยแซวพวกเราอีกสองสามประโยค โจ้ทำสีหน้าไม่ชอบใจ
เธอหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นดู

“บ่ายสามแล้วเหรอ โจ้คงต้องไปแล้วละ”

เธอยิ้มให้ผมอย่างสุภาพก่อนเดินจากไป
พี่น้อยคงสำนึกได้ว่าเข้าใจผิดจึงรีบหลบหน้าทันที
ผมถูกทิ้งให้นั่งอยู่ลำพังในร้านที่ไม่เหมาะจะนั่งดื่มกาแฟคนเดียว

นี่เป็นวันที่ไม่น่าจดจำ แต่เชื่อสิว่าสมองก้อนน้อยของผมจะจำได้ไม่มีวันลืม

บทส่งท้าย

สัปดาห์ต่อมาผมเดินสวนกับโจ้อีกครั้งที่สวนจตุจักร
ครั้งนี้ผมชะงักเท้า อ้าปากทักทาย

“สวัสดีครับคุณโจ้”

เธอทำตาโต หัวเราะเบาๆ

“สวัสดีคุณโอ”

เมื่อเหลียวซ้ายแลขวาจนแน่ใจว่าไม่มีพี่น้อยอยู่ใกล้ๆ
ผมจึงชวนเธอไปนั่งดื่มกาแฟแกล้มถ้อยคำสนทนา
เราไม่ต้องขุดเรื่องเก่ามาเล่าสู่กันฟังอีกต่อไป
เพราะผมกับเธอรู้แล้วเราว่าเคยรู้จักกันได้อย่างไร

ก็รู้จักกันแบบแปลกๆ เมื่อสัปดาห์ก่อนไงล่ะ.

 

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

ป.ล. และแล้วเรื่องสั้นในโครงการ the unprinted one ก็หมดลงเพียงเท่านี้
ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่านครับ

Advertisements

5 responses to “คน คุ้น คน

  • kicapu

    สนุกมากค่ะ กลมกล่อม ชวนติดตาม สำนวนน่าสนใจ แล้วจะตามกลับมาอ่านอีกน้าา ^^

  • mango

    อ่านเพลินเลยค่ะ
    แอบลุ้นให้มีตอนต่อ 🙂

  • selfcircled

    แอบคิดว่าต้องเอาเรื่องจริงมาเขียนแน่เลย ><

  • บุ๋ม

    เรื่องราวของทั้งสองเคยโด่งดังเมื่อ ๒๐ กว่าปีก่อน
    จนปัจจุบัน แม้ว่าเวลาจะผ่านไปนานแล้ว
    แต่บางครั้งที่ดูโทรทัศน์ เราจะได้เห็นน้องพลอย ลิตเติลวอยซ์
    คุยโทรศัพท์เวิ่นเว้อ(แปลว่าอะไร?) อยู่กับใครบางคน
    แล้วลงท้ายด้วยประโยคแสนคุ้นเคย “เหมือนเดิม ‘โอโจ้’ ด้วย”
    ..

    .
    .

    อ๊ะ! แต่ว่าเรื่องนี้นี่มันกำเนิดตำนานรัก(เหมือนเดิม)โอโจ้(ด้วย)ที่คุ้นเคยนั่นเอง!!
    -____-‘
    ..
    ..
    ป.ล.
    – โอโจ้มีของเลียนแบบด้วยนะ..และมันไม่อร่อย
    – โอโน่ก็ไม่ได้มีแค่พิธีกรคู่ที่อยู่ในจอ
    – เรานอกเรื่องไปมากเลยใช่มั้ยโออออออออออออ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: